başlık bende "öyle bir geçer zamanki" de küçük osman'ın babasına o kocaman yeşil gözleri kıpkırmızı olmuşken ağlamaktan "-gelme gelme gelme" diye seslendiği o sahneyi hatırlattı. aslında sözkonusu olan aşk olunca ayrılık kaçınılmaz oluyor, ayrılık kaçınılmaz oluncada hepimiz zaman zaman osman gibi gözlerimiz ağlamaktan şişmiş bir vaziyette "gel-me" diyoruz aslında içinde "gel" i de barındıran cümlelerle.
