istanbul'da sokakta yürürken rastladığı hemşerilene "Hey izmirli, baksana" diye laf atacak kadar çok sever doğduğu şehri. Çocukluğu da ayrı alemdir. En yakın arkadaşı pakize Suda'dır, yemyeşil Behçet Uz parkı'nda bütün gün bisiklete binerler birlikte. Kumandan tabii ki Sezen'dir. Bu neşeli çocuk, becerikliliği ile ailesinin ve mahallenin gözbebeğidir. Şarkı söyler gibi konuşur, üç buçuk yaşında okumayı öğrenir. inanılmaz doğrucudur. Okula gelen müfettişi bile fırçalar. Kavgacıdır; adaletsiz bulduğu her konuda manavla, bakkalla, büfeci ismail Abi'yle, komşularla. Bir yandan da düşler kurar, günün birinde büyük bir şarkıcı olacağını hayal eder.
