nietzsche ilk başta bu adamın karamsarlığına ilgi duyar ama daha sonra varoluşta bir gaye/amaç farkedip nispeten daha umut verici şeyler yazar. (umut işkenceyi uzatır biliyorum ama daha uygun bir kelime bulamadım.)
zerdüşt'ü okurken rastlamıştım böyle bir bilgiye ve pek inanmamıştım. çünkü zerdüşt hayatımda okuduğum en karamsar kitaptı. ama daha sonra zerdüştten daha önce yazılmış olan "iyinin ve kötünün ötesinde"yi okuduğumda bu bilginin doğruluğuna hak verdim.
nietzsche'den daha karamsarı yoktur diye düşünüyorsanız schopenhauer size sağlam bir yanıt olur.
