istanbul karanlıklar içinde... sadece arabaların farlarından yansıyan ışıklarla, evlerin yanan ışıklarıyla, sokak lambalarının aydınlatmasıyla güzel... birde o muhteşem boğaz köprüsünün halatlarında ki her renge giren ışıklar, gözlerim sol tarafa çevriliyor hisarüstünün ayrı güzelliği beni fethediyor... düşüncelerimden arınıyorum, birer birer sıyrılıp kendimi yeni doğmuş bebek gibi hissediyorum bana bu huzuru hissettirdiğin teşekkürler istanbul, senin şehrindekilerdi beni yaşamdan soğutan senin güzelliğin beni yeniden yaşama bağlayan, birer adım daha iniyorum merdivenlerden gecenin rengini alan denize ışıklar yansıyor tek başıma kendimi daha huzuru hissediyorum. geçen her gün her saat dahada yenileniyorum.
biraz bedenimi üşüten istanbul sabahının güneşiyle içimi huzur kaplıyor, vazgeçişlerimi bir bir yutuyorum yaşamak için çok sebebim varmış bunu farkına varıyorum...
