gözyaşlarımı boğaza akıttım...
senden izinsiz yaptım bunu, kusuruma bakma istanbul!
sen beni güçlü bilirdin, yanılttım seni üzgünüm.
ama olmadı be kıymetlim, bu sefer yüzünü kara çıkarttım.
bilirim ki şefkatli annem gibisin ve sen bilirsin bir tek acılarımı.
bilirim ki kıskanırsın beni, göndermezsin yad ellere.göndermede zaten, ben seni bilirim bir tek başka şehirler bana yabancı..
gidemem bende senden, bırakamam seni.
hani derler ya, "bir çiçek nerde açtıysa orda büyümeli" diye.
doğrudur, bende sende açtım gözlerimi sende büyümeliyim ve hatta sende vermeliyim son nefesimi.susuz bırakma beni istanbul!
