yaşam biçiminiz için en uygun olan şehir değildir istanbul. içinde sadece ona ait yaşam biçimi olan bir şehirdir. yeni bir hayata başlatır istanbul. binlerce yüzünü yeni görmüş olduğunuz insanla karşı karşıya getirir. metroda taksim gezi parkını tercih ediyorsanız meydana çıkmak yerine, biraz daha yalnızsınızdır. ama bir o kadarda uzak bir kavram yalnızlık, istanbulda.
eminönü den geçtiğiniz her seferde ağzına kadar dolu kovaların içindeki balıkları saymak istiyorsanız, hak veriyorsunuz bir yandan, bu şehrin bereketine.
bir de madalyanın öbür yüzü var. görünmeyen, ama aslında gözümüze gözümüze sokulan.. birileri tarafından dilendirilen, sapasağlam bir delikanlı olan çocuğun artık sakatlığı kabul etmiş olmasıdır, her gün gördüğümüz kayan hayatlardan bir model. ya da hemen yüz metre gerisinde, üstünde kapalı çarşıdan aldığı bir takımla müşteri çıkacak mı diye bakan pezevenginden kurtulmanın yollarını arayan bir hayat kadınıdır, her gördüğümüzde yarı gülümseyerek baktığımız.
bu şehirde acıma yok. bu şehirde yerde bulduğun senindir. boğazın enfes güzelliğine kendini kaptırıp bir sigara tüttürürken gözünün içine sokulan bu satılmış hayatları görmezden gelemessin işte. çünkü onlar sanki ortaköy camii si gibi değişmeden hep aynı yerde dururlar.
