Evlilik, nüfusun tümünde mekanik olarak bir çeşit eleme yapar. Her canı isteyen evlenemez. Bir takım sağlık, varlık ve ahlak koşullarını bir araya getirmedikçe insanın aile kurmada işinin rast gitmesi olasılığı düşüktür. Bunu yapamayanlar, bazı uygun koşullar beklenmedik biçimde bir araya gelmezse, isteseler de istemeseler de bekarlar sınıfına düşerler; öyle ki o sınıf ülkenin insan artıklarını içerir. Sakatlara, iyileşemez hastalara, fazlasıyla yoksullara ya da adı zırdeliye çıkmışlara hep bekarlar arasında rastlarız. Bundan ötürü toplumun bu kesimi geri kalanından o denli aşağıysa, bu aşağılığı yüksek bir ölüm oranıyla ortaya koyması olağandır. Bu varsayımda, intihardan, cinayetten ya da hastalıktan koruyacak olan aile değildir. Evlilerin yararlandığı ayrıcalık, sadece vücut ve ruh sağlığı konusunda ciddi teminat verenlerin aile yaşamına kabul edilmesinden gelmektedir. S. 169-170. Durkheim, intihar Kitabı
