yaşamı bir bina inşaa etmek olarak düşünürsek yaptıgımız bütün ameller bu binanın bi parçası olarak görebiliriz.işte namaz da bu binanın kolonları oluyor. şimdi herkesin binası kendisinindir(leküm dinikum veliyedin). yani inananlar binasını yapmaya başlar fakat inanmayanların da arsası boş bi şekilde kalır. yaşarken beşer olmanın gereğidir ki günaha da giriyoruz ve binamızı çirkinleştiriyoruz,çarpıklaştırıyoruz fakat en sonun da öyle veya böyle bu binayı bitiriyoruz. ama nasıl ki kolonsuz bina ayakta kalamaz işte namaz olmayınca bizim binamızda çöküyor. namazın dinin temeli olması böyle birşey işte.
