iletişim çağında popüler kültürün getirdiği cehaletle savaşıyoruz.
ekonomi, refah seviyesi, teknoloji, bilişim, sanat, güzellik, hukuk, özgürlük vb alanda ileri olan toplumlar bu alanda geri olan toplumlara kendi kültürünü istese de istemese de aktarıyor.
bu alanda geri kalan toplumlar istese de istemese de bu kültür baskısına boyun eğiyor ve insanlar kendi kültürünü koruyamıyor, değer yargıları değişiyor.
bu gelişmiş ve gelişmemiş toplumlar istese de istemese de kaçınılmaz olarak kültür emperyalizmde bir aktör oluyor.
21. yy. da kültür geçişlerini hiçbir din, yasa, kanun engelleyemez ve insanlar kültürünü negatif veya pozitif etkilenmesini-değişmesini önleyemez, kendi kültürünü ırk, din, yasa, kanun diyerek koruyamaz.
bunun için çıkıp şu yasaklansın, bu yasaklansın, şunlar engellesin diye saçmalamayın da cehaletiniz belli olmasın.
ister bir kral olun veya lider ülke idare edin, yasa kanun koyucu olun ya da bir tanrı yaratıcı doğa evren olun ne olursanız olun bu değişimleri güçle, yasakla, cezayla engelleyemezsiniz.
yaratıcı bile cennetiyle, cehennemiyle, ödül ve cezasıyla, peygamberleriyle kötülüğü yok edebilmiş ve engelleyebilmiş mi ki siz bir yasayla sizin için kötü olan bir şeyi engelleyecek yok edeceksiniz?
ne bileyim, deprem oluyor insanlar ölüyor.
aşırı sürat ya da yolda yapım hatasıyla kaza oluyor insanlar ölüyor.
bu felaketlerde yaşattığı ölümle, evren, doğa, tanrı-yaratıcı size verdiği akılla, ortaya koyduğu fizik ve hareket kanunu yanı sıra mühendislik bilgisi ve aklınızın yaptığı ceza kanunları da düşünülürse bu ölümler engellenmiş mi ki çıkıp bir kanun yasa ile kültürünüzü koruyacaksınız?
aslında sizi kıskanıyorum. ne güzel pırıl pırıl aklınız zekanız var.
keşke ben de böyle bir beyne sahip olsam... öldüğümde organ bağışı yapardım. beynimi alan kişi "aaay sıfır kilometre beyin, bunu bağışlayan insandan allah razı olsun" diye bana dua ederdi.
çere mi?
tabi ki var, aslında çok basit.
kültürümüzü korumak için...
