islam öncesi cahiliye denilen dönemde şairlere ilham verdiği düşünülen, çöllerde ve ıssız yerlerde yaşadığına inanılan varlık olup Antik Yunan'da karşılığı daimona denk gelir kesinlikle şüphesiz. antik Yunanlara göre tanrılar ile insanlar arasında köprü işlevi gören, insanların dualarını tanrılara, tanrıların emirlerini de insanlara ileten ara formlardır ve Sokrates ünlü savunmasında çocukluğundan beri kendisine içsel bir ses olarak konuşan, onu yanlış yapmaktan alıkoyan ilahi bir sesten bahseder. Hıristiyanlığın gelişiyle birlikte daimonun nötr anlamı olumsuz yönde değişmiş, şeytanileşmiştir.
Ayrıca Arapların heredot'u olarak bilinen Mesudi ayaklarının keçi ayaklarına benzediğine inanıldığını, çöllerde ve ıssız yerlerde tek başına dolaşan insanlara gece insan kılığında görünüp yollarını kaybettirdiğini, Arapların bu varlıklarla karşılaştıklarında korunmak veya onlara meydan okumak için şiirler söylediğini belirtir. Halüsinasyon ya da geceleyin çalı çırpı ağaç ya da birtakım cismi hayatta kalma güdüsü ile bir şeylere benzetme durumu diyebiliriz bence sjsj.
