Bir aşk hikayesi degildir bana göre. Bu niyetle okuyanlarin kimisi kitabi okurken salya sümük aglarken, kimisi “bu mu ask? Bu mu yearning?” diyip kitabi karsi duvara firlatiyor. Türklerin kitapla ilgili dusuncelerini cok arastirmadim. zaten ben de bir kac gün önce okudum kitabi ilk kez, ondan önce sadece cocuklugumdan beri adini duydugum, ve hikayesini bilmedigim bir roman olmaktan ibaretti. Ama yabancilarin icinde cok sevip salya sumuk aglayan da var (ki benim de kitaba ilgimi onlarin bu tepkileri cekti), raif’i incel’lik hatta kadin düsmanligiyla suclayanlar da. bu sonuncusuna cok sasirdim. Raif mukemmel bir erkek degil belki, ama özgüvensizliginden kaynaklanan düsünceleri sebebiyle ona kadin düsmani veya incel demek ne feminizme yakisir ne hümanizme. Erkekler hakkinda ayni düsüncelere sahip kadinlar da var. Biz neden elestirilmiyoruz? Hatta maria’yi erkeklerle ilgili dusunceleri yuzunden elestiren veya erkek dusmani ilan eden hemcinslerim var midir? Dedigim gibi daha yeni okumaya, dinlemeye basladim elestirileri, ama Sanmam.
icedönük, hayalperest ve hassas insanlarin ic dünyasini cok güzel ve okuyana tesir eden bir sekilde tasvir etmis kendisi de balik burcu olan sabahattin ali bu romaninda. Benim icimi burkan ve bu romani ozel bir yere tasiyan o satirlar oldu.
Bir de ben bu kitabin filmi var saniyordum ya. Sanki bir 10-15 sene önce tanitimi donuyordu televizyonda. Kitabi bitirince seyrederim diye heyecanlaniyordum. Hangi filmle karistiriyorum acaba.
