Sosyal sınıfınızı %50'den fazla oranda genleriniz belirler. Genetik, siyasi inançlar, araç kullanma davranışları ve müzik tercihleri de dâhil olmak üzere insan hayatının neredeyse her yönünü önemli ölçüde etkiler. Bu tartışmalı bir konu değildir ve modern bilim adamlarının tamamı bu konuda hemfikirdir. Zekânın önemli ölçüde kalıtsal olduğu, özellikle farklı sosyal sınıflarda ve bölgelerde ayrı büyütülen tek yumurta ikizlerini içeren çok sayıda çalışmayla tutarlı bir şekilde desteklenmektedir. Modern toplumun ideoloji saplantılı malum kesimleri, içinde yaşadıkları toplumu doğası gereği baskıcı ve adaletsiz olarak görürken, bu tür inançlar demografik verilerle desteklenmemektedir. Sosyal bilim araştırmaları, çağdaş Batı toplumlarının nispeten liyakat esasına dayalı olduğunu ve bu liyakat sisteminin 2008 krizinden başlayarak, özellikle de son on yılda, yükselişe geçtiğini göstermektedir.
Modern Batı ülkelerindeki Profesyonel Yönetici Sınıfı'nın¹ yükselişi nedeniyle zenginliğe ve nüfuza giden başlıca yollar akademik başarı ve sınavları başarıyla geçmekle yakından ilişkilidir. Bu eğilim, zekâyı destekleyen bir seçilim baskısı yaratmaktadır. Bu hassas konu hakkında bazı bilimsel araştırmalar, genel olarak genetik ile sosyal sınıf arasındaki ilişkiyi doğrulamaktadır. Sonuç olarak, genetik faktörlerin meritokratik² toplumlarda sosyal sınıflaşmaya önemli ölçüde katkıda bulunduğunu düşünmek mantıklıdır. Bununla birlikte, üst sınıfların daha iyi eğitim alma ve çalışmalarına daha iyi odaklanma fırsatından yararlandığı ve bunun da sınavlarda iyi performans göstermelerini kolaylaştırdığı bir kısır döngüye benzeyen çok sayıda karıştırıcı değişken mevcut. IQ ve standartlaştırılmış test puanlarının kesin ölçütler olduğu konusunda ihtiyatlı bir şekilde şüpheciyim. Genel olarak konu oldukça karmaşıktır.
(1) Professional-Managerial Class, PMC.
(2) Liyakat esaslı
---
Genetiğe dayalı bir toplum yapısını desteklemediğimi belirtmek isterim. Tarihsel olarak üst sınıfların genetik üstünlüğe sahip olduğu varsayıldı. Ancak üstünlükle övünen bir toplumda zenginliğin bir yan etkisi olan dejenerasyon, üst sınıfların orta sınıflara karşı rekabette sıklıkla kaybetmesine yol açtı. Aynı zamanda son derece yetenekli liderler tarafından yönetilen barbar kavimler, eğitimli, zengin ve dolayısıyla yozlaşmış medeniyetleri sıklıkla yok etmiştir. Ayrıca bireyleri yalnızca IQ'ya göre değerlendirmenin yanlış olduğunu düşünüyorum çünkü bir kişinin değerini tek bir ölçüte göre belirlemek pragmatik bir yaklaşım olmadığı gibi mantıklı da değildir. Zenginleri üstün bir sınıf olarak gören tarihî normlara geri dönmek ahlaki açıdan yanlıştır. Dahası, sosyal politikaları üst sınıfların daha zeki olduğu varsayımına dayandırmanın toplumu daha başarılı yapacağını düşünmüyorum. Tarihsel olarak liyakat esaslı askerî güçler, liyakat esaslı olmayanlardan sürekli olarak daha iyi performans göstermiştir; bu da alt sosyal sınıfların yetenek yoluyla yükselme potansiyelinin önceden var olan elitin kalıtsal prestijinden çok daha etkili olduğunu göstermektedir.
IQ'nun bilişsel yeteneğin somut ve önemli bir yönünü ölçtüğüne şüphe yok; ancak bunun zekânın tamamını kapsadığını düşünmüyorum. Tarihsel karşılaştırmaların gösterdiği gibi, 1910'daki başkanlık tartışmalarında kullanılan dilin 12. sınıf okuma seviyesindeyken bugün 5. sınıf seviyesinde olduğu göz önüne alındığında, bireylerin 1910'dakinden 40% daha zeki olması akla yatkın değildir. Dahası 20. yüzyılın başlarında, eğitimli bireylerin 12. sınıftan üç dilde akıcı bir şekilde mezun olmaları bekleniyordu. Ayrıca gelişmekte olan ülkeleri ziyaret eden herkes, bu ülkelerde yaşayan insanların gelişmiş ülkelerdeki insanlardan entelektüel olarak aşağı olmadığını; aksine, genellikle olağanüstü bir girişimcilik ruhu ve yaratıcılık sergilediklerini fark eder.
Yoksulluk içinde büyüyen, öğrenim hayatında hiçbir başarı gösteremeyen ve tüm bunların sonucunda üniversite eğitimi almamış çok zeki ve hayatta da çok başarılı birkaç kişi tanıdığım gibi, karşılaştığım en ahmak kişilerden biri varlıklı bir ortamda büyüdü, ABD'in saygın bir kurumda eğitim gördü, ancak hâlâ o iğrenç kadınların peşinden koşuyor ve topluma hiçbir faydası yok. Sonuç olarak, IQ, modern bilimin en çok kabul ettiği ve kapsamlı şekilde incelediği bir konu; IQ'nun önemli bir özelliği ölçtüğünü biliyoruz, ancak bu özelliğin ne olduğunu ya da IQ'nun pragmatik olarak topluma ne gibi katkılar sağladığını tam olarak anlamıyoruz.
