Yarın mesleğimde sekizinci yılımı tamamlayıp yeni bir dereceye yükseliyorum. Zaman ne de çabuk geçiyor.
Daha dün gibi hatırlıyorum; hiç bilmediğim bir şehre, tanımadığım sokaklara ve yepyeni bir hayata alışmaya çalıştığım günleri... Her şeyin bana yabancı geldiği o yıllarda kendime bir yer edinmek, alışmak ve güçlü kalmak kolay olmadı.
Aradan sekiz yıl geçti. Bu süre içinde yalnızca mesleğimde değil, hayatta da çok şey öğrendim. Büyüdüm, değiştim, yoruldum ama yoluma devam ettim. Bazen kendime bile itiraf edemediğim zorlukların içinden geçtim. Bugün geriye dönüp baktığımda o günkü hâlime sımsıkı sarılmak isterdim.
Zaman gerçekten hızlı geçiyor. Şu an yaşadığım yerde de çok mutluyum. Allah sağlık versin yeter ki… sanırım en önemlisi bu. Şükrediyorum her gün. Terfi edeceğimi anımsayınca kalbimden bunlar geçti açıkçası, öyle karaladım.
