özellikle gıda sektöründe iliklerimize kadar hissettiğimiz acı gerçek. eskiden bu ülkenin en ucuz peynirinin, zeytininin, sucuğunun, pastırmasının bile kendine has bir kalitesi, bir standardı vardı. içtiğimiz biralardan tutun da kola ve fantaya kadar her şey çok daha lezzetliydi. ne olduysa 2003 yılından sonra o kalite kırılması başladı ve günümüzde artık kalite iyice yerlerde sürünüyor.
işin acı tarafı, kapitalist üretim hırsları ve ekonomik kaygılar yüzünden her şeyin "taklit ve tağşiş" dünyasına dönmesi. eskiden gerçek süt kokan peynir yerdik, şimdi nişasta ve bitkisel yağ karışımı bloklar tüketiyoruz. et ürünlerinde baharatı basıp sakatatı dayıyorlar; biraların, asitli içeceklerin formülleri bile maliyet düşürmek için kuşa döndü. hiçbir şeyin eskisi gibi tadı kalmadı, resmen toplumsal bir tat ve hafıza kaybı yaşıyoruz.
