sabahın köründe huzurla uyanmak yerine terastan içeri sızan suların odayı göle çevirdiğini görmemle başlayan kabus. nedeni ise hiç şaşırtmıyor; yan binalarda yaşayan medeniyet yoksunu mahlukatların çöplerini sağa sola fırlatması ve bu çöplerin gelip benim terasın giderini tıkaması. sağanak yağmurun altında, buz gibi havada elimde sopayla tıkanan gideri açmaya çalışmak mı dersin, göle dönmüş terastaki suyu tahliye etmek için çırpınmak mı dersiniz bilmiyorum. ben dışarıda suyla savaşırken, içeri sızan sular yüzünden gözüm gibi baktığım parkelerin gözümün önünde şişmesi de tuz biber oldu. akşama kadar süren bu lanet temizlik ve onarım uğraşının akabinde, o yağmurda yediğim soğuk yüzünden şu an kemiklerime kadar titreyerek yatakta yatıyorum. Komşu diye yan binalara yerleştirilen bu vizyonsuz, saygısız kitle yüzünden sinir hastası olmamak işten bile değil.
