iş yerimde şeker hastalığı nedeniyle %40 oranında engelli raporu bulunan kişiler var. Günlük yaşamlarına baktığımda oldukça aktif olduklarını ve hayatlarını büyük ölçüde bağımsız şekilde sürdürebildiklerini görüyorum. Elbette şeker hastalığının kişiden kişiye değişen etkileri, dışarıdan görülmeyen riskleri ve komplikasyonları olabilir; bu nedenle kimsenin yaşadığı rahatsızlığı küçümsemek istemem.
Yine de daha ağır sağlık sorunları yaşamış veya kalıcı ciddi rahatsızlıkları bulunan bazı kişilerin benzer haklardan yararlanamaması, buna karşılık bazı şeker hastalarının engelli raporu kapsamında çeşitli hak ve muafiyetlere sahip olması bana zaman zaman düşündürücü geliyor. Sonraki dönemlerde şeker hastalığı için verilen oranın %30 seviyesine düşürüldüğünü, daha önce %40 ve üzeri rapor alanların ise mevcut durumlarının devam edip etmediğinin değerlendirilmesi amacıyla her yıl yeniden sağlık heyetinden geçmelerinin gerektiğini düşünüyorum.
Burada eleştirim hastalığı yaşayan kişilere değil, raporlama ve değerlendirme sistemindeki ölçütlere yönelik. Sonuçta hastalık hastalıktır; Allah bütün hastalara şifa ve kolaylık versin.
