bu kuralın yazılı olmadığı gibi sözlü de olmadığını fark ettim geçen gün, kimse sana asansörde sus diye öğretmiyor ama herkes susuyor. aslında mesele kabalık değil, iki yabancının üç metrekarede birbirine katlanmak zorunda kalması ve bunu konuşarak daha da meşrulaştırmak istememesi. yani susmak bir nezaket değil, karşılıklı bir saldırmazlık paktı. ben yine de bazen 'iyi günler' diyorum çünkü bir kuralı sorgulamak onu illa yıkmak zorunda değil, bazen sadece nereden geldiğini bilmek yeter.
