felsefe öğretmeni olarak sınıfta determinizmi anlatırken gayet sakinim, ama trafikte önümde 40'la giden minibüs şoförüne aynı sabrı gösteremiyorum. her şeyin bir nedeni olduğunu bilmek, o adamın neden öyle davrandığını anlamak anlamına gelmiyor zaten. asıl tuhaf olan şu: özgür iradeye inanmasam da küfretmeyi kendim seçmişim gibi hissediyorum. belki özgürlük dediğimiz şey seçim yapmak değil, seçim yaptığına inanmayı göze almaktır. kısacası evrenin kurallarına inanıp da sabah korna çalan adama bunu anlatamıyorsun.
