ölmek tek başına yapılan bir şey. insanlar hep tek başına ölür, herkes kendine ölür. ama bazen biri öldü mü herkes ölmüş gibi olur. arkadaşınız öldüğünde öyle olur. benim arkadaşlarım öldüğünde hep öyle olur. arkadaşlarım öldüğünde hep haberim olur. hepimiz birden bir daha ölmüş oluruz. "bak ben ölüyorsam biraz da hepimiz ölüyoruz, haberin olsun ölüyoruz!".. birbirimize sözümüz böyle biraz, öldüğümüz zaman birbirimizi haberdar ediyoruz. "ölüyorum", diyoruz, "ben ölüyorsam sen de ölüyorsun, gel yanımda dur".. yanımda duramıyorsan, gel arkamda dur, hayatımın arkasında dur. en azından bunu yapabiliyoruz birbirimize. yaşarken de ölürken de yanında ya da arkasında durabiliyoruz birbirimizin. yanında ve arkasında duramadığın insan arkadaşın değildir?
ölmek, zaten ölen için güzel şey. şimdi ölsem o da güzel olur, yağmurlu havada ölmek güzel. ama kimseyi yanımda durmasını isteyerek zor durumda bırakmak istemem. ama bak sıcakta ölmek kötü. haziran'da ölmek en kötüsü, benim sevdiklerim hep haziranda ölür. ama ister haziran olsun, ister aralık ölürken yanında durmasını istediğin birileri varsa, o da güzel. yanlış anlaşılsın istemem, ölen birinin yanında durmak güzel değil, zor. ama öyle bir yerde durabilmek bir tercih. işte orada durmak, güzel. kaçmak ve gitmek istediğin, görmek istemediğin halde orada durmak; birine ve bir şeylere inandığın zaman yapabildiğin bir şey. birinin ölümünde yanında olmak, birinin hayatına kefil olmak gibidir. ama birbirine biz 30'u göremeyiz dediğin arkadaşın 40'ı görür görmez öldüğünde, o güzel değil. 30'u göreli epey olmuşken biraz utanarak, zaten fazla yaşadık diye düşünerek kabullenmek mümkün bütün ölümleri. ama kabullenmek başka şey. içine çöken karanlık, yerinden oynamayan bir gölge kabullenmek. insan en çok karanlıkta bırakıldığında kırılır. kabullenmekle bir dal gibi kırılmak o yüzden akraba.
ölümün kabullenilmemesi de buna benziyor. ölüm çoğunlukla bütün kişisel karanlıklarınızı dağıtır, aydınlatır, öleni de aydınlatır, yanındakini de. o yüzden, inatla, ölmedi yaşıyor, dediğimiz oluyor. slogan oluyor. "ölmedi, yaşıyor" demek, biraz yaşadığın için arkadaşından özür dilemek gibi ve biraz da ben yaşadığım sürece sen de yaşıyorsun, demektir. işte, arkadaşların daha fazla yaşasın diye ölmemeye çalışıyorsun.
yoksa ölmek kolay, yaşadığın zaman yanında olanların, ölürken de yanında olmasını istiyorsan ve biliyorsan kolay, şiirdeki gibi işte, ölüm de sensin, ölümü düşleyen de sen.
