Virgina evans'ın mektuplardan oluşan romanı. Yılın kitabı, çok satanlar şeklinde pazarlanan bir kitap. Women's prize 2026 ödülünü almış. Beklentimin altında kaldı. Yetmiş üç yaşındaki sybil'in yıllar içinde ailesi, komşuları, arkadaşları ve flörtü ile olan mektuplarını okuyoruz kitapta. Mektup olayının nostaljik tarafı kitabı ilginç kılan şey gibi. O yaşlarda, muzur, domuz, dediğim dedik boomerları niye bilmem çok seviyorum. Burnundan kıl aldırmayan, kendini başkalarının üstüne yıkmayan yaşlılar favorim. Bizdeki yaşlılar da dediğim dedik, tek doğru onların ki. Bunda hiçbir sorun yok. Ama bizim yaşlılarımız böyleyken de onlara bakılsın, saygı gösterilsin, el üstünde taşınsın istiyorlar. Olmaz ki ama bu. Bir dik duruş ama değil mi! Sybil tam bir tek tabanca. Kimseye eyvallahı yok. Her şeye burnunu sokmak isteyen tarafı da sanırım eski insan alışkanlığı. Ona bir şey diyemiyorum.
insan yaşlansa da, bir yaşta kalıyor gibi geliyor bana. Yaş elli olsun, altmış olsun, yetmiş olsun ama ruh daha genç yaşlarda bir yerlerde kalıyor. Muhabbet'i okurken bunu daha çok hissettim.
Bonus: 193 ve 225 arası yok. Hatalı baskı. 192 den 225 geçiyor. 225 den 256 kadar devam ediyor. 256 dan sonra tekrar 223 den başlıyor ve devam ediyor. Eksik sayfaları arkadaşımdan istedim. ilk defa böyle hatalı baskı bir kitapla karşılaşıyorum. Bu yanlış, kitabı unutulmazlarım içine soktu.
