Önümde sürekli bariyerler vardı. Birini geçsem diğerine çarpıyordum. Nasıl kavuşacağız, nasıl buluşacağız, ne zaman, ya giderse nasıl kabulleneceğim. En sonunda dostoyevskinin dediği gibi yaptım, sen kendini denizin suyuna bırak, dalgalar nasıl olsa bir sahile sürükler.
