ruhen ucuz ve olası bir aidiyet krizi anında çirkeflikten geri kalmayan insan çeşidi.
ki vefa nedir bilmez, hatır biçmez; ihtiyaç anında uzatılan eli, iş görülünce unutur. nezaketi zafiyet, sabrı mecburiyet, suskunluğu da hak edilmiş bir üstünlük zanneder.
derken tosladığı “hoşt” tonuyla uyanır gerçekliğe, fakat bu sefer de kin güder.
yani yeridir uyutulsa. ama nerede, üzerine bir de ürüyorlar.
