Özür dilemek öyle gözde büyütülecek, gurur meselesi yapılacak bir şey değil aslında. tamamen olayı kavrama meselesi. insanız sonuçta, saçmalamak da çam devirmek de şanımızda var. Mesele, patlattığın bombayı fark ettiğin an "Valla kusura bakma, orada tamamen ben hatalıydım" diyebilecek o rahatlığa sahip olmak. Hani böyle "Sen de şöyle yapmasaydın ben de böyle demezdim" gibi lafı dolandıran, suçu başkasına ihale eden o yapmacık laflardan bahsetmiyorum bile; direkt delikanlı gibi "Saçmaladım, kusura bakma" deyip geçmekten bahsediyorum. Hatanı kabul edince kimse karizmanı çizmiyor, aksine ortamın gerginliği bir anda dağılıyor, muhabbet kaldığı yerden tatlı tatlı devam ediyor. Kısacası özür dilemeyi bilmek, ego kasacağım diye kasmak yerine huzurun tadını çıkarmak demek.
