Mühim olan galibiyetten sonra amigoluk yapmak değildir. Yenildiğimizde de iyi ki Fenerbahçeli'yim diyebilmektir. Ben dedim ve yine derim. Fransız teşekkürüne mazhar olmak değil, Atatürk'ün teşekkürüne mazhar olabilmek önemlidir. Fenerbahçelilik, bazılarının ıslak rüyalarında gördüğü üzere suikast değil vatanseverliği yüzünden idam edilmektir. Atıp tutarken evvela Türk Tarihi'ni adamakıllı öğrenmeli, Dr. Nazım kim bilmelisiniz. Uğur Dündar'ın yarısının çeyreği karakterde tek adamınız yokken ve bu burjuva monşerliğinizle "biz halkın takımıyız" demeniz bile zuldür. Tarih öğrenin, firarilerin niye firar ettiğini bilin, Himmetsiz bir hiç olduğunuzun farkına varın! Niçin hâlâ lisenizde Fransızca öğretiliyor diye sorgulama yapmadan boş atıp dolu tutamazsınız. Siz sadece Fenerbahçe ve diğerlerindeki bir takımsısınız, o kadar. Fenerbahçe daim sizin taarruzlarınızla boğuştu ve yine boğuşacak. Birleşe birleşe yıkmak istiyorsunuz. Sizin otobüsünüz kurşunlansa ve o anki başkanımız hangi hıyarağası ise gidip ziyaret edip geçmiş olsun demezse; ben o gün Fener'i bırakırım. Her şeyi düşmanlık sanıyor ve futbolu katlediyorsunuz, farkında bile değilsiniz. Her şeye ve hep Fransız kalarak nereye varacaksınız? Muzaffer katil Reisler peşinde koşmayı bırakıp tarihi araştırın! O vakit Fenerbahçe'ye aşık olursunuz. Net.
