bazı anlar insana tanıdık gelmez. insan, o anın kendisine tanıdık gelir.
aynı sokaktan geçersin, aynı şarkıyı duyarsın, birinin yüzünde yıllar önce gördüğün bir ifadeyi yakalarsın. birkaç saniyeliğine zaman garip bir şekilde yer değiştirir.
“ben bunu daha önce yaşadım.”
belki de yaşamadın.
belki sadece, bir zamanlar olduğun insanla kısa bir süreliğine aynı yerde buluştun.
yanisi dejavu dediğimiz şey belki de hafızanın bir oyunu değildir.
yanisi dejavu, bazen hayatın, geçmişten küçük bir parça çıkarıp önüne koymasıdır. bak der gibi: hâlâ burada mısın?
insan da bakar.
sonra yoluna devam eder.
çünkü bazı şeyleri ikinci kez yaşamak için değil, bir daha aynı insan olmadığını anlamak için hatırlarsın.
