Tamam işin içine kutsal değerleri de katarak ondan uzaklaşmaya ikna etmeye çalışanların önemsemedim ve onlarca iğneleme tavsiyesini de dinlemedim. Mesela sonuncusu sana ulaşmak zor, bunu bilmediği için rahat diye. Ama bu hiçbir açıdan doğru değil. Çünkü ona ulaşmak da çok zor, en azından öyle olmalı. Ve bazen kendisi ve çevresi beni benden daha iyi biliyor.
Ama...
Şimdi yukarıyı tekrarlayalım allahın adını kullanarak ayırmaya çalışanları ve laf söyle diyenleri umursamadım. Özet bu.
Şimdi biraz devam edelim. O da üzgün lafı mantıksız. Sevilen ve bunu hergün duyan birisi üzgün olamaz ya da olmamalı. Zamanı gelince o da istesin yetecek. Keşke ben de bu kadar rahat olsaydım. Yani evet demem yetecek kadar rahat.
Biraz daha devam. Bir adım veya yarım adım daha yaklaşmış olabiliriz, ama muhtemelen iki üç aya daha da yaklaşacağız. Belli ki biraz daha zaman var. Belki bir iki yıl ya da biraz daha fazla. Ben de o zamana kadar iyileşir, toparlanır ve hazır olurum. Acelemiz yok.
Şimdi yukarıda bir ama vardı. Amanın öncesini iki defa yazdım, üçüncü kez tekrar etmeye gerek yok, ama hala yeterince sevmediğini düşündüğümde seven ve bunu söyleyen 20-25 ankaralı ile övünüyorum. Aslında bu da yanlış. Bu aşamayı da geçmem lazım.
Önceden olsa instagram aşıklarını da bilirdim, ama bir kaç kişi hariç öyle bir iddiam kalmadı. Çünkü 2 mahalle o kadar güçlü sevgi gösterdi ki, işaret ve sıfatlar ile bilmece çözmek çok basit ve yanlış olur.
Yok mu beni sevdiğini söylemek isteyen başka güzel ve genç kız. işte ama derken kastettiğim buydu. Burayı düzeltmem lazım.
