çoğu zaman çocuktan değil annedendir sebep.
kendi kaygısını dizginleyemeyen anne, kontrol seviyesini böyle yükseltiyor. ben annemin anksiyetesinin prime zamanında yaptım çocukluğumu. bırak evden dışarı çıkmayı, emekleye emekleye seramiklerin üstüne gitmeyeyim diye ayağımı bağlıyormuş.
hepsi benim gibi değildir ama o çocuğa büyüyünce ne olduğunu söyleyeyim: dışarda başına bir iş geldiğinde en çok annesinden saklıyor. hem azar işitmemek için hem de annesinin kaygısını dizginlemek için. hatırlıyorum 9 yaşında okulda düşüp dizimi kanattığımda bir yandan ağlayıp bir yandan "anneme söylemeyin kaldıramaz" demiştim.
