kime sorsan memleketin gidişatından şikayetçi, kime sorsan adalet istiyor, kime sorsan liyakat diyor. ama herkes adaletin ve liyakatin sadece kendi tarafına uğradığı anı düşlüyor.
bu ülkenin en büyük trajedisi kimsenin tiranlığa karşı olmaması, sadece sıradaki tiranın kendisinden olmasını beklemesi.
otobüs durağında sıra beklerken eşitlikçi, en öne geçme fırsatı yakaladığında aristokrat olan insanların coğrafyasında siyaset ancak bir rövanş oyunundan ibarettir.
