sözlük dediğimiz yer, aslında herkesin kendi kendini gerçekleştirme oyununu oynadığı dev bir tiyatro sahnesi. buradaki temel sorun, bazı kullanıcıların o bitmek bilmeyen önemli olma arzusu. dışarıdaki hayatta hiçbir hükmü olmayan, sadece ekran ışığıyla parlayan bu karakterleri izlemek bazen trajikomik bir hal alıyor.
birkaç beğeni almak, bir başlıkta etkileşim yakalamak onlar için bir başarı ölçütü olmuş. kendi küçük fanuslarında, sanki dünyayı kurtarıyorlarmış gibi bir hırsla tuşlara basıyorlar. ama herkesin bildiği bir gerçek var. gerçek hayatta sesini çıkarmaya çekinenlerin, burada aslan kesilmesi sadece acınası bir illüzyon. kimseyi kışkırtmaya ya da ikna etmeye çalışmanın bir anlamı yok, sadece bu sanal gerçeklikten çıktıklarında, aynada gördükleri kişiyle yüzleşmelerini sağlamak yeterli. bu büyük (!) dünyanız, aslında oldukça küçük bir fanustan ibaret.
