insanlar genellikle benmerkezci sanılıyor.
hayır!
insanlar genellikle aptaldır.
insan denen canlı yaşam denen süreçte her bir olayda, kendini merkeze koyup kendine göre yorum, tanım, şekil ve anlam çıkarıyor.
insanlar asla eşyayı tabiatı içinde değerlendirmeyi başaramıyor.
istisna olarak eşyayı tabiatı içinde değerlendirmeyi başaran insanlar da zaten sanatçı, bilim insanı ya da insanlık tarihinde peygamber veya tanrı olarak biliniyor.
insan (+/-) olarak aklını kullanıp yaşamı mana-anlam ve değer olarak biçimlendirmesi yanında yaşamı var-yok eden yapısıyla insanların genetik defosuna dönen aptallığının nedeni aklıdır.
insan bir kediyi, köpeği kendi gibi değerlendirir. bir balık ya da kuş vb doğada bir canlıyı, yeryüzündeki olayları karalar denizleri, evren için yaşadığı dünya bir örnek olur. tüm bunlar kendi gördüğü yaşadığı ve kendine göre algısına göre değerlendirir.
tanzanya'da (serengeti ve masai mara havzaları arasında) her yıl 2 milyon civarında antilop zebra ceylan göçünü izleyip mara nehir geçişinde ortaya çıkan kıyıma bakıp köprü kurmayı düşünmek akıl vicdan ile değil de aptallıkla açıklanır.
ölümler var diye depremler olmasaydı yer katmanları çekirdek hareketi olmaz, dünyada manyetik alan oluşmaz insan yaşamı ortaya çıkmazdı.
savaşlar, hukuksuzluklar, zalimlik olmasaydı insanlar tercih yapacakları aklı, iyi-kötü, güzel-çirkin, doğru-yanlış, yararlı-zararlı bilecek zekaları olmaz hala dört ayaklı primat halinde yaşardı.
neden evren böyle?
neden doğa böyle?
neden tanrı böyle?
insan olmadığı - insan ölçütüyle değerlendirilmediği için olamaz mı?
mara nehrini her yıl büyük göçte geçmeye çalışan veya bu göç sırasında bir antilop sürüsünde annelerin yavruları araya almaları ya da yırtıcı ile yavrusu arasına kendini koymasına bakıp doğa veya tanrıyı sorgulayan, bu göç esnasında kendilerine ziyafet çeken aslan, sırtlan, akbaba, timsah gibi avcıları kötü görüp bunları zalimlik olarak değerlendirmeye, bu büyük göçte bu hayvanlara güvenli geçiş istemiş insanın bu aptallığına neden olan şey aklıdır.
unutmayın, insan bir doğa veya tanrı değildir. insan yaşamın kendisi değil sadece figüranıdır.
insan denen canlı masa nehrinde timsahlara yem olan antilopları kendini ayrı tutup sahip olduğu akıl ve zekasını kendini merkeze koyup doğa, evren, tanrı eleştirisinde aklını ve zekasını kullanması aptallıktır.
eğer insan akıl ve zeka sahibi olmasaydı aptallık genetik zaafı olmazdı.
