Annelik gerçekten başka bir şey. Dış taraftan bakınca annenin sadece çocuğunu büyütüyormuş gibi görünüyor ama aslında kafasının içinde sürekli bir hesap var. Mesela bugün ne yedi, iyi uyudu mu, okulu nasıl olacak, ilerde ne yapacak gibi gibi daha çocuk küçücükken bile üniversitesini, mesleğini, hatta yetişkinliğini düşünmeye başlıyorlar. Ben bunu bizzat yakın çevremde gördüm. Bir tanıdığım daha çocuğu konuşmaya yeni başlamışken sırf ileride sıkıntı çekmesin diye 18 yaş altı bes yaptırmıştı. ilk başta bu bana erken gelmişti ama sonra düşününce ve empati kurunca bana mantıklı geldi. Sonuçta çocuklar için bireysel emeklilik sistemi 18 yaşın altında da kullanılabiliyor ve aileler uzun zamanlı birikim yapabiliyor. Türkiye Hayat Emeklilik'ten yaptırmayı tercih etmişti ve memnun olduğunu söylüyordu. Annelik galiba tam olarak bu ya. Hem çocuk bugün mutlu olsun diye uğraşırken, hem yıllar sonrasını da şimdiden düşünmek. Bu yüzden annelerin yaptığı birçok şeyin çok yararlı olduğunu ancak zaman geçince daha da iyi anlıyoruz.
