askerliği gazinoda yaptım, dansöz olarak. bi çocuk vardı, sürekli ayağımda mantar var diye terlik istirahati alıyor. millet de uyuz oluyo buna nöbetten filan yırttığı için. sonra bu çocuk baktı bu iş güzel yürüyor, abartıp yeni hastalıklar icat etti kendine. birgün yine bunun bitemeyen dertlerinden birine çare olsun diye alıp gazino doktorunun yanına götürdüm. o da biraz kafası kırık bi üsteğmen. muhtemelen zekadan öyle. neyse. bişiler yazıp çiziyordu kapıyı tıklattığımda. dedim komutanım bu arkadaşın bi rahatsızlı varmış. neyin var, dedi. işte şuramda şöyle bi ağrı var filan... peki şurana da vuruyor mu ağrısı, dedi. evet komutanım diye heyecanla atladı bu. sonra gelen cevap:
