"korku yaratmak sevgi uyandırmaktan çok daha güvenlidir. Çünkü sevgiyi ayakta tutan yükümlülük bağıdır ve insanlar zavallı bir tür olduklarından bu bağ kişisel çıkarın tek bir fısıltısıyla kopar, ancak korku yumruğunu bir an olsun gevşetmeyen ceza hissiyle bağlıdır.
her zaman iyi olmaya çalışan biri, iyi olmayan çok sayıda insanın arasında bir yıkıntı olmaya mahkumdur." der machiavelli.
tabi ki insan doğası + toplumun gerçeği birleşince; "namussuz kişilerin ortasında tam anlamıyla namuslu olmak isteyen bir adam, er geç, mahvolmaktan kurtulamaz." hatırlatmasını da machiavelli bize yaparak insan doğasının savunma mekanizmasını gözlerimiz önüne serer.