neredeyse her liberteryenin kabul ettiği zararsızlık ilkesi bile, bir başkasının özgürlüğünü kısıtlama potansiyeli taşıdığı anda kendi kendini yadsımıyor mu? yani, benim özgürlüğümün sınırı, başkasının özgürlüğünün başladığı yerde bitiyorsa, o sınırı kim çiziyor ve bu çizginin kendisi bir iktidar biçimi değil mi?
