dikkatimi çeken durumdur. eskiden simitçiler "si miiiiiidi yeahh" diye bağırırdı, ne bileyim eskiciler "eah skiler alıyorum eah skicii yeah" diye bağırırdı. bakıyorum, simitçi geçiyor, adamın tadı kaçmış, ööööyle sessiz sessiz geçip gidiyor tepesindeki simitlerle insanların yanından. lan bi de hızlı hızlı yürüyorlar, yetişemiyor insan arkalarından. durdurduktan sonra yanına gidene kadar yarım saat geçiyor. uzaktan duysun diye ben "simitçiiiii yeah" diye bağırdım geçen. zar zor duydu adam taa ordan. satmak istemiyor gibi ağır ağır duruyor, sessiz sessiz veriyor simidi bi de. eskicileri de bayadır görmüyorum, depresyona mı girdiler n'aaptılar lan? birini durdurup "ne'n var abim? sana n'aptılar? size n'oldu böyle?:(((" diye soracam en sonunda. n'oldu size simitçi abiler, eskici abiler? konuşmak isterseniz vallaha ben buradayım, dökün içinizdekileri. lütfen eski günlerdeki gibi "simüüüüüüüüüüüüüüh simiyeeeaaaaaaaaaaaeh zmiiiiiiiidçiiyeaah" diye bağırın abiler, sesinizi özledim. bu hâliniz içimi parçalıyor, sikin kulaklarımızı eski günlerdeki gibi.
