koyu mavi denizin uçsuz bucaklarında
taşar köpürürüm kimse yıldıramaz beni
neşem acımla bir olur
sürükler denizin kıyısına varana dek
kabus gibi çöker üstüne sızar teninde
diz çökersin hayatın karşısında
durumun vahimdir
sen gideli ne vakit oldu derler aralarında
gülerler eğlenirler hep beraber utanmadan.
