bir arkadaşım var, her cümlesine 'kusura bakma' ile başlıyor. neden diye sordum, 'alışkanlık' dedi. işte bu alışkanlık bence bireysel sorumluluğu dağıtan bir zihniyetin ürünü. özür dilemek bir erdem değil, kurumsallaşmış bir teslimiyet göstergesi haline gelmiş. birey olarak kendine saygın varsa, gereksiz yere eğilmezsin.
