toplumu yalnızlığında da sırtında da taşımak! oh ne biçim laf ettim... evde yalnız yemek yerken de çatal bıçak kullanmak falan. halbuki yalnızsın o an, kimse bakmıyor, köfteyi çatalın kenarıyla kesebilirsin ama işte, toplum baskısı hanene de girmiş, istanbul beyefendisi gibi yersin o köfteyi tekken bile. en anlamadığım şey de evde yalnızken bile giyinik oturuyor oluşumuz. çıplak götümüz koltuğa değerse gerilimi var sanırım.
