çok derin mesajlar, hayatın sırrını veren diyaloglar yok öyle bir iddia bile yok zaten. beş birbirine benzemeyen insan bir süreliğine bir ortamda yalnız bırakılınca aslında aynı sorunlar, sevinçler ve umutlara sahip olduklarını keşfederek önyargılarını yıkarlar.
ama bir cümle var ki film içinde ne zaman izlesem beni düşündürür.
--spoiler--
bu kaçınılmazdır, insanlar büyüdükçe kalpleri ölür.
--spoiler--
sırf bu alıntının söylendiği anın vuruculuğu için bu filmi 10 kere izlemişimdir.
çıtır çerez bir film kafanızı çok yormayacağınız ama keyifli bir şeyler izlemek istediğinizde açın oynasın ara ara gülümserken uyursunuz işte.
