12 yıldır sürekli ders çalışıyorum, birşeyler öğrenmeyi ve hayata değer katmayı, üretmeyi, kitap yazmayı, sanatsal faaliyetleri insanlardan daha çok seviyorum. insanlar genellikle boş boş konuşmaktan başka bir şey yapmıyor, bu seviyeye inene ve alışana kadar epey zorlandım. Ama yine de çok sıkılıyorum. Hayatın anlamı kaçıyor, tatile gidince de vakit kaybı, yemek yemekte vakit kaybı...oysa kütüphaneye giderek güzel bir kitabı keşfedebilirdik, yeni bir hikaye, senaryo yazabilir, yeni bir resim yapabilirdik. Kırlarda yürüyüp doğayı dinleyebilirdik. Bir kursa katılabilir, bir sempozyumu dinleyebilirdik. Yalnızlık hiçbir zaman bana korkutucu gelmedi çünkü kendimi geliştirecek birşey mutlaka buldum. En iyi dostum kendimim, onun beni geliştirmesini seviyorum.
