en büyük alametifarikası, dönemine göre adeta bir bilimkurgu filmi seti olan o dijital gösterge panelidir. çalıştırırsın, ışıklar yanar söner, ibreler yukarı aşağı oynar; sanki aya fırlatılacak space x roketindeymişsin gibi hissedersin. gel gör ki o dijital panel, türk insanının elektrik-elektronikle imtihanı olmuştur. nem kapar bozulur, güneş görür solar, bir gün hızını 200 gösterir ertesi gün tamamen kararır. tempra kullanıcısı, göstergedeki "check" ışığıyla yaşamayı öğrenmiş, arabayla arasında telepatik bir bağ kurmuş kişidir.
arka tasarımı o kadar yüksek ve bagajı o kadar kocamandır ki, geri geri park etmeye çalışırken arkadaki arabayı tamamen kör noktada kaybedip hislerinle yanaşırsın. bir de o meşhur silecek fıskiyeleri kaputta değil de silecek kollarının üzerindedir; o dönem bu detayı gören herkes arabayı mercedes falan zannederdi, öyle bir vizyon. sx ak kasa olanları bir dönem otoban faresiydi, basınca giderdi ama viraja gelince içindekilere ayet-el kürsi okuturdu. şimdilerde arka camında "baba yorgun" yazısıyla sanayinin ücra köşelerinde emeklilik hayatı yaşıyor olsa da, o 90'lar fütürizminin kokusu hala üzerindedir.
