zamanında canımı yakan, bana haksızlıgın kralını yapan insanların tek tek kendi kazdiklari bok çukurunda boğulmasını uzaktan izliyorum şu sıralar.
işin garibi, hani insan böyle bir intikam anı hayal eder de "oh canıma değsin" diye çekirdek citler ya? bende o da olmadı. içimde sadece kocaman bir acıma duygusu var. "değdi mi be vizyonsuz" diyorum içimden, gerçekten üzülüyorum hallerine.
ama beni asıl bitiren, o dönem bana karşı adaletin kırıntısını bile gözetmeyen bu tiplerin, simdi köseye sıkışınca en büyük adalet çığırtkanı kesilmeleri. zamanında kul hakkını leblebi gibi yiyenler, bugün gelmiş ahlak ve vicdan dersi veriyor. işte o an miidem öyle bir bulanıyor ki, ilahi adaletin bizzat kendisine gidip "bunu benim gözümün önünde cezalandırma valla kusasım geliyor" diyen mod açılıyor bende.
sözün özu,etme bulma dünyası harbiden varmış ve bumerang sandığımızdan daha sert dönüyormuş. arkama yaslanıp izliyorum ama vizyondaki film o kadar kalitesiz ve rezil ki, insan izlerken başkası adına utanmaktan patlıyor. karmayı kızdırmayacaktınız canlarım, şimdi o çukurda iyi eğlenceler.
