solcu arkadaşların eşitlikçilikle rekabeti bir arada savunması bana hep komik gelmiştir. bir yandan herkes aynı imkana sahip olsun derken öte yandan en iyi olmak için didinmek ne kadar tutarlı olabilir ki? bu iki kavram doğası gereği birbirini dışlar bence. özgürlükçü bir toplumda herkesin farklı yetenekleri ve tercihleri olacağını kabul etmek gerekir, o zaman da eşitlikçilik zaten anlamını yitirir.
