aslında konu çok derin analiz yapılması gereken bir mesele.
neden bir genç iş beğenmez?
hele ki şu ortamda ve gelişen teknolojiyle neredeyse gelecekte insan faktörünün (çalışan, işçi, üreten, kalifiye eleman, usta vb diyeceğimiz) olmadığı bir üretim aşamasında bir genç neden iş beğenmez?
gençler çıkıp "abi ya ben çalışırken kravat takım elbise giyeceğim iş istiyorum, üstüm başım batmasın, oturarak masa başı çalışayım, kimse bana karışmasın, kafama göre çalışayım vs" diye düşündükleri için mi iş beğenmiyor?
hayır!
gençler artık sorguluyor ve soru soruyor. gençler iletişim getirisi olan çağımızda diğer toplumların gençlerin yaşam kalitesini görüyor.
gençler ailesine çevresine bakıyor.
örnek: babam işçiydi. alın teri bilek gücüyle çalışan "amele" diye avam dilinde tarif edilen bir çalışandı.
annem okumuş ama genetik yurdum kadını davranışıyla evlenip koca parası yemeyi tercih etmiş ev kadınıydı.
işçi olan babam beni istanbul'da, benden 2 yaş küçük kız kardeşimi izmir'de, ondan 2 yaş küçük olan erkek kardeşimi trabzon'da okutuyordu. benden 4 yaş büyük ablam üniversite okumak yerine evlenmeyi seçti.
babam işçiydi.
alın teri ve bilek gücüyle çalışan işçiydi.
4 çocuk okutan, eşine bakan evin tüm yükü omuzunda olan bir işçi.
kamu çalışanı veya siyasetçi değildi.
avantadan ballı kaymaklı 3-5 maaş alan devletin malı deniz diyen biri değildi. yolsuzluk rüşvet kara para mafya vs ile de işi yoktu.
alın teriyle çalışan biriydi.
işi beğenmeyen genç işçi olarak çalıştığında 4 çocuk okutacak, evi geçindirecek bir kazancı mı beğenmiyor?
yeğenimle evli olan bir yobaz var.
tam bir yobaz.
yanlış anlaşılmasın, kılık kıyafet din ideoloji vb açıdan değil de düşünce mental yapı olarak tam bir yobaz.
o'da "gençler iş beğenmiyor" söyleminde.
babası devlet su işlerinden emekli.
4 katlı babasının binasında olan bir dairede oturuyor. kira vermiyor, babası evlendirmiş ve kendi akrabalarının yanında 50 bin lira falan aylıkla çalışıyor. kendisini asgari ücretten gösterip farkı elden alıyor.
emekli olduğunda kıdem tazminatı ve emekli maaşında uğrayacağı zararı kaç kere anlatım dinletemedim. bu derece yobaz biri.
neyse, geçenlerde muhabbette "eskiden bu yoktu, şu yoktu, şimdi her şey var. ülke büyüdü gelişti, türkiye daha iyi vs" diye saçmalıyordu.
tipik olarak 2000'li yıllarda buzdolabı yoktu yaklaşımı.
dayanamadım...
ona "baban devlet su işlerinde barajda çalışan bir işçiydi. annen ev hanımı. babanın evinde oturuyorsun. seni baban evlendirdi. şu an sen babanın evinden çık da aldığın maaşla 3 çocuğu ve eşini geçindirmeye bir çalış bakalım.
tamam, babanın evinde otur.
senin baban şimdiye kadar çalışmış, uyuşturucu, kumar, silah, rüşvet vb kara para ile değil de çalışarak 4 katlı aile binanızı yapmış.
şimdi daha iyi durumdaysak sen de çocuklarına 8 katlı bina yap çalışarak. babanın evinde olmasan aldığın maaşla evin masrafları giderleri çıkınca kendine sigara alacak para kalmaz." dedim.
yine anlamadı ne demek istediğimi... yobaz işte.
diyeceğim şu ki...
gençler babasına ailesine çevresine bakıyor ve gençler "ben çalışarak karnımı anca doyururum. evlenme ve yaşamda ihtiyaçlarım da düşünülürse bu işte benim geleceğim, iş güvencem, ihtiyaçlarımı karşılama vb gibi beklentilerim olmamalı. karın tokluğuna faturalarımı ödeme için çalışmalıyım.
sosyal hayat, özel hayat, eğlence, giyim, ev düzme, ev sahibi olma, köşeye para koyma, gelecek kurma, evlenme, evlensem çocuk sahibi olma, çocuğa gelecek hazırlama falan düşünmemem lazım." diyor.
gençler işçi bile olsa karın tokluğuna çalışmak, bir geleceği olmadan yaşamak ömrünü tüketmek istemiyor.
tipik olarak geminin güvertesinde güneş altında şezlonglarında cocktaili yudumlayan 1. sınıf yolcuların kalkıp geminin kazan dairesinde isin pisliğin içinde gürültülerden makine seslerinden duyma yetilerini yarı yarıya kaybetmiş ter içinde işçilere aynı gemideyiz - size iş beğendiremiyoruz edebiyatı yapmalarına benzer durum.
