petzold'un aynalar üzerinden yokluğu maddeselleştirme çabası ilginç ama şu soru aklımda: görünmeyeni anlatmak için bu kadar görünür olmaya gerek var mıydı? yasın temsiliyeti üzerine düşünmek güzel de, film bize boşluğu değil, doldurulmuş bir zamanı izletiyor sanki.
