aynen, bu kadın sevgisi bir illet mi nimet mi anlamak için bir kere empati yapayım dedim, kendimi kadın yerine koydum.
sonuç olarak "aman tanrım! ben bir lezbiyenim" dememe neden oldu.
velhasıl kelam, bu kadın sevgisini dert olarak görüyorsanız ilacı yok.
kadın sevgisini nimet olarak görüyorsanız derdi çok.
sonuç: bir erkek olarak bu vb konulara kafa yormayın.
çıkıp da tavuk mu yumurtadan çıkar yoksa yumurta mı tavuktan çıkar diye olmayan, olsa da kıt olan zekamızı yormaya gerek yok.
horoz gibi "valla bilmem tavuk mu yumurta mı, kim kimden çıkar. ben görevimi yapar gerisine karışmam" demek lazım.
hem bu kadın sevgisinden kurtulup da ne yapacaksın?
bu sefer de erkeklerden hoşlanırız ki sonuç olarak ibne oluruz.
