Bazıları gerçekten yaşamıyor.
Bakıyorsun adamda; akademik başarı var, aileden gelen hayvani zenginlik var, sağlık var. Ülkenin dertleriyle de ilgilenmez bir gamsız.
Ama yine hep mutsuz, yüzü asık.
Allah korusun böyle biri olmak istemem.
Elimden geldiğince her şeyim olsun ama daima şükredebileyim, ülkemin sorunlarına duyarlı olabileyim ve yüzüm elimden geldiğince hep gülsün isterim. Olabildiğince insanlara bir faydam olsun, ülkeme bir katkım olsun.
Bazıları küçücük şeylerden mutlu olabilirken kimileri gökyüzünü versen doymuyor.
Biraz da karakter meselesi tabi.
