Az önce hastaneden gelirken, otoparkta karşılaştım:
-dayı.
+ene, ne yapıyon? (Yanağını okşamaya başlarım)
-okula gidiyorum.
+çay içmeye gidelim mi?
-yok.
+araba burada biner gideriz.
-devamsızlığım var.
+bir gün daha olur ne olacak?
-yok yok.
Aslında benim kafeye gidecek durumum yok. Ama büyük yeğenim küçükken okula götürüyordum. Avmye gidip çay içelim mi, onlar da okula gittin sansın deyince, gerçekten mi diye bir cevap vermişti. Ben de yürü git şuradan demiştim. Bu ne diyecek diye kontrol ettim.
