marcelo bielsa, lionel messi ve michael jordan kıyaslamasını yaparken "dahilik" ve "başarı" kavramları üzerinden bir felsefe yürütür.
bielsa'nın bu konudaki temel yaklaşımı genellikle şu noktada birleşir:
1. sistemin ötesindeki dahilik
bielsa, kendi sistemine ve disiplinine aşırı bağlı bir teknik direktör olmasına rağmen, messi gibi oyuncuların "taktiklerle açıklanamayacağını" savunur. michael jordan örneğini de tam burada devreye sokar. bielsa'ya göre jordan ve messi gibi figürler, çözümsüz görünen anlarda bireysel yetenekleriyle sistemin tıkandığı yeri açan nadir insanlardır.
2. estetik ve sonuç
bielsa bir keresinde, jordan'ın sadece sayı attığı için değil, o sayıları atış şeklindeki zarafet ve estetik nedeniyle ölümsüz olduğunu belirtmiştir. messi için de benzer bir durum geçerlidir; bielsa, arjantinli yıldızın futbolu bir "sanat formuna" dönüştürdüğünü ve bu yönüyle jordan’ın basketboldaki etkisine eşdeğer bir miras bıraktığını ifade eder.
3. "durdurulamaz" olma hali
bielsa’nın sıkça vurguladığı bir diğer konu ise savunulamaz olmaktır. jordan’ın "air" dönemindeki savunulamazlığını, messi’nin topu ayağına aldığındaki o tahmin edilemez ama durdurulamaz deparlarına benzetir.
özetle bielsa, bu iki ismi "mükemmeliyetin vücut bulmuş hali" olarak görür ve onları sporun teknik sınırlarının çok üzerinde, neredeyse spiritüel bir seviyede konumlandırır.
