aynaya bakıyorum... Suratımı tasvir edecek değilim... Zihnim bulanık...
Yüreğimde eziklik... Kopuk kopuk birşeyler hatırlıyorum...
Yalnız bir şey var ki, ne uyanıkken ne de uykumda beni rahat bırakıyor... O pis ŞEYTAN'ın sesi... "Yakın, kül edin kitaplarını!" derken sırıtışı...
O ânda ben kitapsız bir milletim... Hapishanedeyim... Hayal bu ya!..
